جمعه ها یادآور یک بغض است
وقتی "تو" را کم میآورم
که تمام روز را دسیسه میچیند برای هجوم دلتنگی
و پای میگذارد برگلوی تمام عاشقانه های جهان
که عبور نکند هیچ خاطره ای از ذهنم...
من هم دستم را سرگرمِ قلم و کاغذم میکنم!
تا شعر ببافم
و به یاد نیاورد موهایت را،
و از یاد ببرم که این دست، دست تو را لمس کرده بود
و قلبم تهی بماند از وجود هر کسی که میخواهد جای تورا بگیرد...
برچسب:
نویسنده: پویان نوروزی